Recensie: Call of Juarez: Bound in Blood (****)

Never a dull moment in deze Call of Juarez: Bound in Blood, een vervolg (eigenlijk een prequel voor wie mierenneukt) op de eerste Call of Juarez uit 2007. De actiescènes zijn prima gechoreografeerd, er zit een uitmuntende variatie in, en je krijgt potdorie een portie bullet time erbovenop. Voor de Amerikcanafreaks: de actie brengt je van de frontlijnen van de Amerikaanse burgeroorlog via het ongetemde westen van de Verenigde Staten naar Mexico, eventjes terug naar het hete zuiden en het onherbergzame noorden van de staat Arizona, om met een vette climax af te sluiten in een Azteekse begraafplaats terug in Mexico. En tijdens die hele rit, die ongeveer zeven à acht uur duurt, verveelt je je letterlijk geen moment. Wanneer je het einde van de game bereikt heb je soldaten van het noordelijke én zuidelijke leger, corrupte sheriffs, Amerikaanse en Mexicaanse bandieten, en Apache-, Comanche- en Navajo-indianen omgelegd. Bovendien heb je meermaals grote hordes tegenstanders neergemaaid met een gatlingmitrailleur (halverwege pleeg je een schitterende vlucht in een huifkar, achternagezeten door indianen), en een rivierboot doen zinken met een kanon. Dat alles werd verpakt in een pakkend westernverhaal. Waarin overigens zowat alle vormelementen zitten die je in een western mag verwachten, inclusief een enerverend maar welgekomen minigame waarin je een schietduel moet overleven, en constant je handpalm dicht bij je revolver moet zien te houden om op tijd te vuren.

callofjuarez21En weet je wat het strafste is? De hele zwik, inclusief het erg historisch natuurgetrouwe westernverhaal, werd niet door Amerikanen in elkaar gebokst maar door de Poolse studio Techland. Blijkbaar moet je een Europeaan zijn om de grenzen van het westerngenre te verleggen: zie ook Sergio Leone in zijn spaghettiwesterns en Garth Ennis met zijn stripreeks Preacher. Er staat nog deftige concurrentie aan te komen begin volgend jaar, wanneer Rockstar Games zijn prestigieuze Red Dead Redemption-game denkt te lanceren, maar voorlopig is Call of Juarez: Bound in Blood de beste westerngame die er op de markt is. De voorganger was twee jaar geleden nochtans een teleurstelling, maar de makers hebben goed hun best gedaan om de elementen die tegenstaken in die game weer goed te maken. Het verhaal wordt snediger verteld (geen grote lappen tekst meer op één scherm), de te vervelende puzzelsequenties zijn eruit, en ook de actie werd bijgevezen.

Dus jazeker: vier sterren voor een game die er van de internationale recensentengemeenschap slechts drie kreeg. Maar ook mijn collega-journaille zit er af en toe wel eens naast. Als ik eens mag vloeken in de kerk: Call of Juarez: Bound in Blood is een betere shooter dan de meeste Call of Duty-afleveringen.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.