Gameclassic: ‘Impossible Mission’

Voor wie in Manhunt of Grand Theft Auto een voorbode ziet van het einde der beschaving, moet de  plot van Impossible Mission uit 1983 zowaar visionair lijken: Elvin Atombender, een briljant student, flipt helegans door na het spelen van een computergame, waarna hij verandert in een genocidale maniak. Eentje met een doctoraat in de computerwetenschappen en de robotica nog wel, waardoor hij op latere leeftijd een supercomputer weet ineen te boksen die zich de toegang verschaft tot de raketinstallaties van de Amerikaanse overheid, en daarmee het totale armageddon dreigt te veroorzaken. Poef, weg mensheid! Tegelijkertijd beschikt hij over een leger venijnige robots om zijn levenswerk te beschermen, en op langere termijn de planeet opnieuw te bevolken. Uw missie, als u besluit die te aanvaarden: dring binnen in het ondergrondse bolwerk, spring met een vlotte salto over gaten in uw pad en verschalk de rijdende blikken dozen, en onderzoek het meubilair op zoek naar puzzelstukjes. Pas die dankzij uw PDA (jaja, toen al) in elkaar, en klaar is kees: op naar de mindere sequel Impossible Mission II uit 1988, en diens deplorabele vervolg Impossible Mission 2025 uit 1994. Deze eersteling, die als een van de eerste games doeltreffend gebruik maakte van spraaksynthese (die kreet als u in de afgond stort!), kan echter met reden een klassieker worden genoemd, en staat bij ondergetekende nog steeds geboekstaafd als het beste platformspel ever. Maar toch vertoont ook dit game enkele tekenen van haastwerk: zo is uw agent gewoon de atleet met de fakkel uit ontwikkelaar Epyx’ andere succesgame, het sportspelletje Summer Games.

(Commodore 64. Onlangs kwam er een remake uit voor de Nintendo DS.)

_42684677_impossiblemission_c64jpg

Advertenties

Reacties zijn gesloten.